Η οστεοχόνδρωση είναι μια ασθένεια της σπονδυλικής στήλης, η οποία χαρακτηρίζεται από εκφυλιστική-δυστροφική βλάβη στους μεσοσπονδύλιους δίσκους, τα σπονδυλικά σώματα και τους συνδέσμους.
Η οστεοχόνδρωση της σπονδυλικής στήλης έχει χρόνια προοδευτική πορεία. Η ασθένεια δεν γίνεται αισθητή για μεγάλο χρονικό διάστημα και τα συμπτώματα εμφανίζονται μόνο όταν εμφανίζονται επιπλοκές.
Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, το 40-80% του παγκόσμιου πληθυσμού πάσχει από οστεοχόνδρωση.
Μεταξύ των ασθενών κυριαρχούν άτομα άνω των 30 ετών. Όμως, πρόσφατα υπήρξε μια τάση για αναζωογόνηση της οστεοχονδρωσίας. Η οστεοχόνδρωση κατέχει την πρώτη θέση μεταξύ των παθήσεων της σπονδυλικής στήλης όσον αφορά την αναπηρία μεταξύ των ασθενών.
Σύντομη ανατομία της σπονδυλικής στήλης
Η σπονδυλική στήλη εκτελεί τις κύριες λειτουργίες - το κανάλι του νωτιαίου μυελού, τη στήριξη και την κίνηση, και επίσης συνδέει το κεφάλι, τον ώμο και τις πυελικές ζώνες.
Η δομική μονάδα της σπονδυλικής στήλης είναι ένας σπόνδυλος.
Οι 24 σπόνδυλοι συνδέονται μεταξύ τους με μεσοσπονδύλιους δίσκους, που είναι τα αμορτισέρ του σώματος.
Η σπονδυλική στήλη χωρίζεται σε πέντε τμήματα: αυχενική, θωρακική, οσφυϊκή, ιερή και κόκκυγα.
Το φυσιολογικό σχήμα της σπονδυλικής στήλης έχει σχήμα S.
Αυτή η διαμόρφωση του οργάνου καθιστά δυνατή την ομοιόμορφη κατανομή του σωματικού βάρους και του φορτίου.
Δομικά και λειτουργικά στοιχεία της σπονδυλικής στήλης
Ο σπόνδυλος είναι ένας σχηματισμός οστού που αποτελείται από ένα σώμα, ένα τόξο και διεργασίες.
Το κύριο φορτίο πέφτει στο σπονδυλικό σώμα, επομένως αυτό είναι το πιο ογκώδες μέρος του.
Σπουδαίος! Οι καμάρες των παρακείμενων σπονδύλων σχηματίζουν τον νωτιαίο σωλήνα - την υποδοχή του νωτιαίου μυελού, τα αιμοφόρα αγγεία, τις ρίζες των νωτιαίων νεύρων και τον λιπώδη ιστό.
Σύνδεσμοι Η σπονδυλική στήλη αντιπροσωπεύεται από τον οπίσθιο διαμήκη σύνδεσμο, ο οποίος συνδέει τους σπονδύλους κατά μήκος της οπίσθιας επιφάνειας, και τον κίτρινο σύνδεσμο, ο κύριος σκοπός του οποίου είναι η σύνδεση των τόξων των σπονδύλων.
Σπονδυλικές διεργασίες. Ο σπόνδυλος έχει 7 αποφύσεις που εκτείνονται από το τόξο: η ακανθώδης απόφυση, δύο εγκάρσιες, δύο άνω και δύο κατώτερες αρθρικές αποφύσεις. Οι σύνδεσμοι και οι μύες της σπονδυλικής στήλης συνδέονται με τις ακανθώδεις διεργασίες. Άλλες διεργασίες σχηματίζουν τις μεσοσπονδύλιες αρθρώσεις της σπονδυλικής στήλης.
Μεσοσπονδύλιος δίσκος είναι μια πλάκα σε σχήμα δίσκου που αποτελείται από μια χόνδρινη πλάκα, anulus fibrosus και nucleus pulposus. Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος συνδέει παρακείμενους σπονδύλους, παρέχοντας κινητικότητα και σταθερότητα στη σπονδυλική στήλη.
Μεσοσπονδύλιες αρθρώσεις που σχηματίζεται από τις διεργασίες δύο γειτονικών σπονδύλων. Η κύρια λειτουργία των μεσοσπονδύλιων αρθρώσεων είναι να μετακινούν τους σπονδύλους μεταξύ τους και να παρέχουν ευελιξία στη σπονδυλική στήλη.
Μεσοσπονδύλιοι τρήματα βρίσκονται στις πλάγιες πλευρές της σπονδυλικής στήλης και σχηματίζονται από τις αρθρικές αποφύσεις, τα σώματα και τους μίσχους των παρακείμενων σπονδύλων. Οι ρίζες των νωτιαίων νεύρων εξέρχονται μέσω των μεσοσπονδύλιων τρημάτων και εισέρχονται τα αιμοφόρα αγγεία.
Νωτιαίος μυελός - Αυτό είναι ένα τμήμα του κεντρικού νευρικού συστήματος που αποτελείται από νευρικές ίνες. Ο νωτιαίος μυελός έχει τρεις μεμβράνες - μαλακές, αραχνοειδείς και σκληρές. Η νωτιαία μεμβράνη της σκληράς μήνιγγας αποτελείται από δύο φύλλα που συνδέονται και σχηματίζουν τον σκληρό σάκο, γεμάτο με εγκεφαλονωτιαίο υγρό - εγκεφαλονωτιαίο υγρό.
Ρίζες νωτιαίου νεύρου - Πρόκειται για αγωγούς των νευρικών ερεθισμάτων από το νωτιαίο μυελό προς τα εσωτερικά όργανα και αντίστροφα. Κάθε ρίζα νωτιαίου νεύρου έχει αυτόνομες, αισθητήριες και νευρικές ίνες στη δομή της.
Παρασπονδυλικοί μύες - αυτοί είναι οι μύες της σπονδυλικής στήλης που τη στηρίζουν και παρέχουν κλίσεις και στροφές του σώματος.
Η λειτουργική μονάδα της σπονδυλικής στήλης είναι τμήμα κίνησης της σπονδυλικής στήλης, που αποτελείται από δύο παρακείμενους σπονδύλους, έναν μεσοσπονδύλιο δίσκο, συνδέσμους και μύες.
Παθογένεση (μηχανισμός ανάπτυξης) της σπονδυλικής οστεοχόνδρωσης
Στη διαδικασία ανάπτυξης, η οστεοχονδρωσία περνά τέσσερα στάδια:
- Πρώτο στάδιο.Οι παθολογικές αλλαγές δεν εκτείνονται πέρα από τα όρια του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Ο pulposus πυρήνας στεγνώνει, γεγονός που οδηγεί σε μείωση του ύψους του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Ο ινώδης δακτύλιος δεν μπορεί να αντέξει το φορτίο - ραγίζει και σκίζεται.
- Δεύτερο στάδιο. Λόγω της μείωσης του ύψους των μεσοσπονδύλιων δίσκων, εμφανίζεται χαλάρωση των συνδέσμων και των μυών της σπονδυλικής στήλης, η οποία οδηγεί σε αστάθεια του τμήματος κίνησης της σπονδυλικής στήλης. Οι σπόνδυλοι μπορούν να γλιστρήσουν και να μετακινηθούν μεταξύ τους. Σε αυτή την περίπτωση, σχηματίζεται σπονδυλολίσθηση.
- Τρίτο στάδιο. Η ασθένεια εξελίσσεται. Εμφανίζονται προεξοχές των μεσοσπονδύλιων δίσκων και αρθρώσεις των μεσοσπονδύλιων αρθρώσεων, καθώς και ακάλυπτες αρθρώσεις.
- Τέταρτο στάδιο. Σε αυτό το στάδιο, ενεργοποιούνται προσαρμοστικές αντιδράσεις με τη μορφή οστικών αυξήσεων των σπονδυλικών σωμάτων (οστεόφυτα). Έτσι, το σώμα προσπαθεί να περιορίσει την υπερβολική κινητικότητα των σπονδύλων. Τα οστεόφυτα με τις αιχμηρές άκρες τους βλάπτουν τις ρίζες των νωτιαίων νεύρων. Σχηματίζεται ινώδης αγκύλωση των μεσοσπονδύλιων δίσκων και των αρθρώσεων και η σπονδυλική στήλη ακινητοποιείται. Το στάδιο της αγκύλωσης χαρακτηρίζεται από την εξαφάνιση του πόνου.
Τι οδηγεί στην οστεοχονδρωσία;
Οστεοχόνδρωση της πλάτης είναι μια πολυπαραγοντική ασθένεια στην οποία είναι αδύνατο να ξεχωρίσουμε μια συγκεκριμένη αιτία.
Η βάση της οστεοχονδρωσίας είναι η παραβίαση της μικροκυκλοφορίας και του μεταβολισμού στους ιστούς της σπονδυλικής στήλης, η οποία μπορεί να προκύψει λόγω ακατάλληλης κατανομής του φορτίου στη σπονδυλική στήλη.
Οι παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της οστεοχόνδρωσης περιλαμβάνουν τους ακόλουθους:
- ακατάλληλα διαμορφωμένη στάση στην παιδική ηλικία (σκολίωση, κύφωση, κυφοσκολίωση, σκύψιμο).
- αδυναμία των μυών της πλάτης (ανίκανος μυϊκός κορσές της σπονδυλικής στήλης).
- παραμονή σε μια θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα (εργασία σε υπολογιστή, εργασία σε γραφείο, χειροτεχνία).
- ακατάλληλη άρση βαρών.
- σωματική αδράνεια και καθιστική ζωή.
- μεταβολική παθολογία, ειδικά έλλειψη ασβεστίου, φωσφόρου, ασβεστίου, βιταμινών, μαγνησίου, ψευδαργύρου.
- γενετική προδιάθεση για οστεοχονδρωσία.
- μολυσματικές ασθένειες?
- συχνή υποθερμία του σώματος.
- χρόνιο στρες?
- ορμονική ανισορροπία?
- άρση βαρών?
- τραυματισμός της σπονδυλικής στήλης?
- υπέρβαρο και παχυσαρκία.
Συμπτώματα οστεοχονδρωσίας
Η χρόνια οστεοχονδρωσία μπορεί να εκδηλωθεί με διάφορα συμπτώματα. Όλα εξαρτώνται από το στάδιο της νόσου, το επίπεδο βλάβης της σπονδυλικής στήλης και την παρουσία επιπλοκών.
Κλινικά, η ασθένεια εκδηλώνεται όταν η εκφυλιστική-δυστροφική διαδικασία έχει ήδη φτάσει στο οπίσθιο τμήμα του ινώδους δακτυλίου και στον οπίσθιο επιμήκη σύνδεσμο, τότε οι ρίζες των νωτιαίων νεύρων ερεθίζονται, τσιμπούν και διαταράσσεται η αγωγή των νευρικών ερεθισμάτων μέσω αυτών.
Παράλληλα, εμφανίζεται συμπίεση του νωτιαίου μυελού και των αιμοφόρων αγγείων, η οποία εκδηλώνεται με αντανακλαστικά και συμπιεστικά σύνδρομα.
Σπουδαίος! Το σύνδρομο πόνου στην οστεοχονδρωσία εμφανίζεται λόγω τσιμπήματος των ριζών των νωτιαίων νεύρων στα μεσοσπονδύλια τρήματα από οστεόφυτα, σπασμένους μύες και μετατοπισμένους σπονδύλους.
Η οστεοχονδρωσία με τα συμπτώματά της μιμείται συχνά το οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, την πλευρίτιδα, την οξεία παγκρεατίτιδα, τον ηπατικό και νεφρικό κολικό, την οξεία σκωληκοειδίτιδα και την αδεξίτιδα.
Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να διεξαχθεί μια ενδελεχής διαφορική διάγνωση της νόσου για να αποκλειστούν απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις.
Το πιο συνηθισμένο συμπτώματα οστεοχονδρωσίας:
- πόνος στον αυχένα, στη μέση, στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, το οποίο μπορεί να είναι πόνο, σφύζει ή έχει τη μορφή οσφυϊκής κοιλότητας. Ο πόνος ακτινοβολεί στο κεφάλι, τα άνω και κάτω άκρα, τις ωμοπλάτες, την καρδιά και το στομάχι. Το σύνδρομο πόνου αυξάνεται μετά από σωματική δραστηριότητα, φτέρνισμα, γέλιο, βήχα ή παραμονή σε μια θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα.
- αισθητηριακή διαταραχή διαφορετικά μέρη του σώματος στο επίπεδο της νεύρωσης του τσιμπημένου νεύρου.
- σπασμός μύες του λαιμού, της πλάτης, των άνω και κάτω άκρων.
- που μοιάζει με ημικρανία πονοκεφάλους;
- πόνους στις αρθρώσεις των άκρων?
- αυξημένη κόπωση από σωματική και ψυχική εργασία?
- ζάλη και απώλεια συνείδησης με απότομη στροφή του κεφαλιού (σύνδρομο σπονδυλικής αρτηρίας).
- οπτική αναπηρία (επιπλέει μπροστά από τα μάτια ή έγχρωμες κηλίδες).
- μειωμένη ακουστική οξύτητα, εμβοές;
- πόνος στην καρδιά;
- πόνος κατά μήκος των μεσοπλεύριων χώρων.
- μειωμένη παροχή αίματος άνω και κάτω άκρα, που εκδηλώνεται με ψυχρότητα του δέρματός τους.
- παραισθησία – σύρσιμο, μυρμήγκιασμα και αίσθημα καύσου στη σπονδυλική στήλη.
- ξηρό δέρμα;
- διαταραχή εφίδρωσης;
- διαταραχή του ουροποιητικού (δυσουρία, ενούρηση);
- μειωμένη σεξουαλική επιθυμία, ανικανότητα.
Η έγκαιρη διάγνωση της οστεοχόνδρωσης θα διευκολύνει σημαντικά τη θεραπεία της.
Μέθοδοι για τη διάγνωση της οστεοχονδρωσίας
Ένας νευροπαθολόγος διαγιγνώσκει οστεοχονδρωσία. Εάν είναι απαραίτητο, οι ασθενείς μπορούν να παραπεμφθούν για διαβούλευση σε καρδιολόγο, γαστρεντερολόγο, ορθοπεδικό, χειρουργό και άλλους.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, είναι απαραίτητο να προσδιοριστεί με ακρίβεια η φύση των παραπόνων, πότε προέκυψαν και με τι τα συσχετίζει ο ασθενής. Βεβαιωθείτε ότι έχετε ελέγξει το ιατρικό ιστορικό, το επάγγελμα του ασθενούς και εάν κάποιοι στενοί συγγενείς έχουν οστεοχόνδρωση.
Οι εργαστηριακές εξετάσεις σε αυτή την περίπτωση δεν είναι ενημερωτικές. Διεξάγοντας βιοχημική εξέταση αίματος, μπορείτε να δώσετε προσοχή στο επίπεδο ασβεστίου, φωσφόρου και άλλων ιχνοστοιχείων.
Την κύρια θέση στη διάγνωση της οστεοχόνδρωσης κατέχουν οι οργανικές μέθοδοι, όπως η ακτινογραφία της σπονδυλικής στήλης, η αξονική τομογραφία και η μαγνητική τομογραφία.
Η ακτινογραφία της σπονδυλικής στήλης είναι η απλούστερη, πιο προσιτή και ιδιαίτερα κατατοπιστική μέθοδος για τη διάγνωση της οστεοχόνδρωσης.
Η υποχρεωτική ακτινογραφία πραγματοποιείται σε άμεσες και πλάγιες προβολές του επιθυμητού τμήματος της σπονδυλικής στήλης. Η οστεοχόνδρωση χαρακτηρίζεται από: μείωση του ύψους των μεσοσπονδύλιων δίσκων, παρουσία οστεοφύτων, οστεοπόρωση και παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης.
Μυελογραφία - Πρόκειται για ακτινογραφία της σπονδυλικής στήλης με την εισαγωγή σκιαγραφικού παράγοντα στον σπονδυλικό σωλήνα. Αυτή η μέθοδος είναι επικίνδυνη λόγω της εμφάνισης αλλεργικών αντιδράσεων στην αντίθεση.
Η μυελογραφία μας επιτρέπει να μελετήσουμε την εσωτερική δομή του σπονδυλικού σωλήνα. Η μέθοδος είναι πολύτιμη για τη διάγνωση των κηλών Schmorl (μεσοσπονδύλιων κηλών).
Υπολογιστική και πυρηνική μαγνητική τομογραφία – πρόκειται για σύγχρονες διαγνωστικές μεθόδους που οπτικοποιούν τους μαλακούς ιστούς και τα οστά της σπονδυλικής στήλης στρώμα προς στρώμα.
Αυτές οι μέθοδοι είναι δαπανηρές, επομένως χρησιμοποιούνται σε σοβαρές περιπτώσεις, ειδικά για τη διαφορική διάγνωση της οστεοχόνδρωσης και ασθενειών με παρόμοια συμπτώματα.
Δεδομένου ότι η οστεοχόνδρωση συχνά συγκαλύπτεται ως ασθένειες της καρδιάς, των πνευμόνων, του υπεζωκότα, του στομάχου, των εντέρων, των νεφρών, του ήπατος, υπάρχει ανάγκη για διαφορική διάγνωση.
Για το σκοπό αυτό, ο ασθενής μπορεί να συνταγογραφηθεί ηλεκτροκαρδιογράφημα, υπερηχογραφική εξέταση της καρδιάς και των εσωτερικών οργάνων, εξέταση αίματος για τροπονίνες, υπερηχογραφική εξέταση αιμοφόρων αγγείων, ακτινογραφία θώρακα, ηλεκτροεγκεφαλογραφία και άλλα.
Μέθοδοι θεραπείας για την οστεοχονδρωσία
Η θεραπεία της οστεοχονδρωσίας μπορεί να είναι συντηρητική και χειρουργική.
Σπουδαίος! Πρώτα απ 'όλα, χρησιμοποιούνται ολοκληρωμένες συντηρητικές μέθοδοι και η χειρουργική θεραπεία καταφεύγει μόνο σε ακραίες περιπτώσεις.
Ας εξετάσουμε πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί σωστά η οστεοχονδρωσία. Κ συντηρητική Οι μέθοδοι θεραπείας της οστεοχονδρωσίας μπορούν να παρατίθενται:
- φαρμακευτική θεραπεία?
- Φυσικοθεραπεία?
- φυσιοθεραπευτικές μέθοδοι;
- χειρωνακτική θεραπεία?
- μασάζ;
- βελονισμός.
Φαρμακευτική θεραπεία Η οστεοχόνδρωση στοχεύει στην ανακούφιση του πόνου, στη χαλάρωση των μυών, στην ανακούφιση από το πρήξιμο των νεύρων και των μυών, στη βελτίωση της ροής του αίματος και στην αγωγή των νευρικών ερεθισμάτων. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιούνται οι ακόλουθες ομάδες φαρμάκων:
- μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα;
- χονδροπροστατευτικά, που περιλαμβάνουν συστατικά του χόνδρινου ιστού. Αυτά τα φάρμακα προστατεύουν τον χόνδρο των σπονδύλων και των μεσοσπονδύλιων δίσκων από τις αρνητικές επιπτώσεις διαφόρων παραγόντων.
- διουρητικάπου αφαιρούν την περίσσεια υγρού από το σώμα και ανακουφίζουν από το πρήξιμο των ριζών των νωτιαίων νεύρων και των παρασπονδυλικών μυών.
- μυοχαλαρωτικά χαλαρώστε τους πιεσμένους μύες.
- ναρκωτικά, βελτίωση του μεταβολισμού και της μικροκυκλοφορίας στους ιστούς της σπονδυλικής στήλης (βιταμίνες Β1, Β6, Β12, C, Α και Ε).
- συμπληρώματα ασβεστίου;
- ορμονικά φάρμακα, τα οποία συνταγογραφούνται όταν τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα είναι αναποτελεσματικά.
Θεραπευτική άσκηση – πρόκειται για σωματικές δραστηριότητες με δόση που μπορούν να πραγματοποιηθούν τόσο στο σπίτι όσο και στην εργασία για τη θεραπεία και την πρόληψη της οστεοχονδρωσίας.
Υπάρχουν πολλά σετ ασκήσεων για την οστεοχονδρωσία. Η συνταγογράφηση της θεραπείας άσκησης και η παρακολούθηση της εφαρμογής της πραγματοποιείται από εξειδικευμένο ειδικό - γιατρό φυσικοθεραπείας.
Χάρη στην σωστά επιλεγμένη θεραπεία άσκησης, μπορείτε να ανακουφίσετε τον πόνο, να βελτιώσετε την κινητικότητα και την παροχή αίματος στη σπονδυλική στήλη και να σταματήσετε την εξέλιξη της νόσου.
Φυσικοθεραπευτική θεραπεία Η οστεοχονδρωσία πραγματοποιείται σε ειδικά τμήματα φυσιοθεραπείας νοσοκομείων, σανατόριου και ιατρείων από φυσιοθεραπευτή.
Οι φυσιοθεραπευτικές μέθοδοι περιλαμβάνουν: ηλεκτροφόρηση, μαγνητική θεραπεία, θεραπεία με λέιζερ, λασποθεραπεία, λουτροθεραπεία, έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία στο προσβεβλημένο μέρος της σπονδυλικής στήλης, θεραπεία με δονήσεις και άλλες.
Χειροκίνητη θεραπεία – πρόκειται για δοσομετρική χειροκίνητη πρόσκρουση στη σπονδυλική στήλη για την αποκατάσταση της κινητικότητάς της, την εξάλειψη της μετατόπισης των σπονδύλων και των μεσοσπονδύλιων δίσκων.
Η χειροκίνητη θεραπεία θα πρέπει να πραγματοποιείται μόνο από εξειδικευμένο χειροπράκτη.
Μασάζ και αυτομασάζ για την οστεοχονδρωσία, πραγματοποιείται για την ανακούφιση του μυϊκού σπασμού, τη βελτίωση της μικροκυκλοφορίας στους παρασπονδυλικούς ιστούς και την αύξηση της κινητικότητας της σπονδυλικής στήλης.
Βελονισμός είναι μια μέθοδος θεραπείας της οστεοχονδρωσίας κατά την οποία εγχέονται λεπτές βελόνες σε ενεργά σημεία.
Υπό την επίδραση των βελόνων στον οργανισμό, αυξάνεται το επίπεδο των ενδογενών οπιούχων και της κορτιζόλης, που έχουν αντιφλεγμονώδη και αναλγητική δράση.
Πρόληψη της οστεοχονδρωσίας
Για να διατηρήσετε την υγεία σας και η σπονδυλική σας στήλη να παραμείνει κινητή μέχρι τα βαθιά γεράματα, ακολουθήστε διάφορες αρχές για την πρόληψη της οστεοχονδρωσίας:
- πρόσεχε τη στάση σου – κρατάτε πάντα την πλάτη σας ίσια, μην λυγίζετε.
- επιλέξτε σωστή στάση του σώματος για ύπνο?
- καθίστε σωστά στο τραπέζι (οι ώμοι χαλαροί, η πλάτη ίσια, τα έπιπλα πρέπει να ταιριάζουν στο ύψος σας).
- κατά τη διάρκεια μιας μακράς παραμονής σε μία θέση (εργασία σε γραφείο, σε υπολογιστή, καθιστικό σε χειροτεχνίες), δοκιμάστε κάθε 1-1,5 ώρα κάντε λίγη σωματική άσκηση, αυτο-μασάζ της πλάτης, ή απλώς σηκωθείτε και περπατήστε.
- κατανείμετε σωστά το φορτίο στη σπονδυλική στήλη κατά την ανύψωση και τη μεταφορά διαφόρων βαρών.
- φορέστε ορθοπεδικά παπούτσια;
- υγιεινό ύπνο σε ένα επίπεδο, σκληρό έως μέτριας σκληρότητας στρώμα. Είναι καλύτερα να αγοράσετε ένα ορθοπεδικό στρώμα και μαξιλάρι.
Οστεοχόνδρωση της σπονδυλικής στήλης είναι μια χρόνια προοδευτική νόσος που δυστυχώς δεν θεραπεύεται. Η αποτελεσματικότητα της θεραπείας εξαρτάται άμεσα από την επικαιρότητά της.
Μην κάνετε αυτοθεραπεία για να μην επιδεινώσετε την κατάστασή σας. Στα πρώτα σημάδια της οστεοχονδρωσίας, επικοινωνήστε με έναν νευρολόγο.